vrijdag 14 januari 2011

Door de mand vallen

In je leven kom je meiden tegen die je bloed wel kunnen drinken. En jij die van hun, proost! Meiden die je het licht in je ogen niet gunnen. And that's all good. Ik kan ook echt een bitch zijn dus neem ze niks kwalijk. Het jammere is alleen als ze een relatie krijgen met een vriend van je. Maar daar kan je niks aan doen. En, geloof me, die moeite zou ik nooit niet nemen. Je kan er moeilijk tussen gaan liggen, om te voorkomen dat ze zich voortplanten. Je kan iemand niet zijn gevoelens controlen. Dat tegenwerken werkt ook alleen maar averechts. Het liefst prijs ik ze nog de hemel in maar krijg het helaas niet over mijn lippen. Hoe meer jij het kapot wil hebben, des te sterker hun worden. En dat is iets wat je al helemaal niet wil. Daarentegen doen hun er alles aan om de vriendschap te verbreken. And that's also fine by me. Dat werkt ook alleen maar averechts voor mijn geluk. Dus wat doe je dan? Je laat ze. Als jij een relatie krijgt met de grootste lummel van Amsterdam en omstreken en ziet hem als de prins op zijn witte Vespa, zit je er ook niet op te wachten dat je vrienden hem het liefst die Vespa aftrappen. Je merkt vanzelf wel ooit dat ie op een Gilera reed. Maar in plaats van kleurenblind was je brommerblind. Al vind je het de grootste stinkhoer welke er op de wereld rond loopt, je laat er die stinkhoer zijn, lekker laten lopen. Je komt zelfs op een punt dat je op een gegeven moment denkt dat je het verkeerd heb gevoeld. Hij is gelukkig en je gaat twijfelen aan je mensenkennis. Maar niet kort na zo'n moment vallen ze door de mand! Het is me nu al twee keer overkomen. Ik hoefde er niks voor te doen. Niet de boel te terroriseren, niet te stoken, niet er tussen te hebben gelegen. Helemaal niks nada noppes. Na een tijd komt hun ware aard gewoon tevoorschijn. Dat kan een jaar duren, zelfs vijf, twee kinderen verder (had ik er nou maar wel tussen gaan liggen), zelfs een verloving, maar die aard komt er, of ze nou willen of niet. De eerste keer dat het mij overkwam kon ik er echt intens van genieten. Niks is lekkerder dan 'I told you sooo' te kunnen zeggen. Maar nu de tweede keer geniet ik er al wat minder van. Vind het sneu voor mijn vliend. Ben der achter Reetsj is zo'n bitch nog niet, Karma wel...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten