Moeders

Hoe is het mogelijk dat moeders je altijd doorhebben al speel je nog zo een goed toneelspel? Krijgt een moeder dat zodra ze een kind baart? Een soort gave erbij?! Ik kan zo in GTST als ik wil, dat dacht ik in ieder geval altijd maar met de dag merk ik aan me moeder dat ze door mijn act heenkijkt. Hoe is dat toch mogelijk? Mijn moeder vertel ik gewoon nie alles omdat of ze reageert niet zoals ik wil of ze reageert boos omdat het allemaal me eigen schuld is! (is het ook maar dat wil ik nie horen). En toch kon zij mij vorige week vertellen wat ik moest doen (zonder te zeggen dat dat is waar ik mee zat) Ik vind het iets eng?! Al spreek ik er alleen maar over de telefoon weet ze hoe of wat!? Al blijf ik nog zo stug volhouden dat er niks is. Ik wil weten wat dat is? Ik wil weten hoe dat kan? Ik moet zeggen dat ik het ook altijd doorheb bij anderen maar dan ligt het er ook dik op dus hoef ik nie veel moeite te doen, maakt mij dat een slechte vriendin? Of ben ik gewoon nie zo snugger? Hoe kan 1 persoon je ook weer zo goed laten voelen. Mijn moeder zegt van de week iets waarop ik antwoord: “nou Ma, ik ben ook nie moeders mooiste!” Waarop zij zegt; Je bent wel moeders mooiste, je bent mijn mooiste!!! (ze loog me zussie is knapper hahaha). Waarop ik weer zeg aagh ik vind mezelf wel grappig maar niet all that!
Je heb een paar heerlijke lippen, je heb een topfiguur (Mam?! ik weeg 65 kilo!!! Jah dat doe jezelf maar je heb een lekker figuur) een goeie reet, heerlijke kuiltjes in je wangen, mooie gekrulde wimpers! Ik heb gewoon 3 echt knappe kinderen! Vol overtuiging zei ze het!!! Iemand die van je houd en eerlijk is en dat zegt voel je je echt meteen de mooiste. Heb ook de hele dag heel kinderachtig geroepen dat mijn moeder mij heel knap vind hahaha… Ik weet nog dat ik op de middelbare school zat en riep dat als ik 21 was me lippen zou verkleinen! Me moeder zei: “Van mij mag je kind maar denk je dat dat bij je gezicht past? Bij je neus? En je ronde toet? Denk het nie maar als jij dat wil mag het!” Nou toen ik wat ouder werd ging iedereen opeens zijn lippen opspuiten en nu ben ik af van die gekkigheid maar wat ik ermee wil zeggen is dat als je moeder je knap vind het nie uitmaakt of je het nou echt bent of niet. Dat is met alles zo. Als ik iets moet doen en me moeder staat nie achter me flip ik hem de pan uit. Als ze wel achter me staat heb ik maling aan of het nou fout gaat want mijn moeder stond achter me dus…

Moeders zijn engelen! Tenminste de mijne wel!