'S ochtends de wekker om 07:00, krijg ik mijn eerste wegtrekker, dan met de bus instappen wegtrekker nr.2, ben jij net lekker gedoucht en aangekleed, kom je zo een bus in met 10 stinkende trollen om je heen. Het voelt dan net alsof er een emmer stront over je word leeggegooid en je er nog de hele dag mee moet lopen. Ben ik al helemaal vertiefd en dan te bedenken dat ik nog geen uur wakker ben. Het stukje lopen van de bushalte naar het werk, is me ook te lang maar zo kom ik gelukkig wel aan me 1000 stappen per dag. Het stukkie lopen van de bushalte na het werk is om te denken aan het feit dat ik niet in een rijk gezin geboren ben, elke dag als ik dat stukkie loop denk ik bij mezelf, waarom? ben ik niet in een rijk gezin geboren en hoefde ik dit stukje niet te lopen. Niet eens waarom heb ik geen rijke kerel want dat is ook niet alles maar gewoon een rijk gezin, een rijke moeder of oma. Het zou het leven zoveel makkelijker maken. Waarom straft iemand mij zo dat ik elke dag, 5 X in de week dit stukkie moet lopen voor een paar rottige centen elke maand waar ik niets van overhoud om bijvoorbeeld een imperium op te bouwen . Dan kom ik binnen, is de airco elke dag weer op tilt geslagen dus besides die emmer stront welke ik net over me heen heb gekregen, lopen nu nog eens de zweetdruppels over me rug. En op het werk zelf, krijg ik dan nog een paar wegtrekkers te verduren. Die ene vakantiedag welke ik niet op kan nemen. Een mailtje dat ik weer iets fout heb gedaan. De vraag of ik iets wil uitzoeken, waar ik helemaal geen trek in heb. Een moeimaker van een collega waar ik wel mee moet werken maar het bloed wel van kan drinken. (Zeg dan ook altijd heel mooi in een sollicitatiegesprek als ze vragen of ik collegiaal ben; "Ik ben heel collegiaal, ik vind het hoeven niet je vrienden te worden, als je er maar mee kan werken... " Alleen wist ik toen nog niet dat er ook zulke collega's bestonden...) Dan bedenk ik mij hoe trots ik ben op mijn moeder dat die dit ook allemaal heb gedaan en dan nog is om voor 3 kinderen te zorgen, ik moet er niet eens denken aan 1 ... Pfff de gedachte alleen al... Ik zou willen dat mijn kinderen ook niet hoeven te werken, het niet moeten werken geeft je juist kracht wel te willen werken, als ik niet hoefde te werken en het geld was er al en ik werkte alleen om mezelf te vermaken, lijkt me zoo heerlijk werken. Gewoon 2 - 3 dagen in de week en dan wetende in je achterhoofd dat het niet hoeft. Je hoeft niet op te staan als je niet wil! Je hoeft niet, anders kan je eind vd maand je huur niet betalen! Je hoeft niet maar mag wel... Want dat moeten is zo verschrikkelijk!!! Ik ben blij dat elke maand weer centjes op mijn rekening staan en ik me dingen kan doen en betalen maar stop ik met werken kan ik mezelf net zo goed op gaan hangen met wat voor problemen ik daarvan krijg, dus ben er achter dat het moeten werken me strot dichtknijp.
Maar om terug te komen op kinderen, ik zou mijn kinderen dat willen geven, dat niet moeten werken, een internationale school, maar met mijn baantje van 9 tot 5 zal ik dat niet redden. Ambitieus ben ik ook niet dus helaas zullen mijn kinderen dit ook mee moeten maken. Het spijt me, unborn child of mine... mammie is te lui en niet ambitieus genoeg om rijk te worden. Ik zal me best voor je doen maar helaas zal het er niet in zitten (of ik moet de loterij winnen) dat je niet hoeft te werken... Als je mamma der voetsporen opvolgt scheelt het je in ieder geval als je loopt van de bushalte naar het werk, het je afvragen waarom? Je niet in een rijk gezin geboren bent, puur om het simpele feit dat mammie ook niet in een rijk gezin geboren is...
PS
Er zullen mensen zijn die fluitend naar hun werk gaan, alle respect daarvoor. Die zullen mijn visie op werken totaal niet snappen en mij een verwend naar meissie vinden maar sjah niet iedereen vind werken leuk, ik heb er een bloedhekel aan!!! Ik heb al genoeg discussies gehad over werken en ik ben er achter dat die ambitieuze mensen en vooral studenten mijn mening niet erg op prijs stellen maar helaas pindakaas... Het is dat het niet mogelijk is maar geef mij maar een uitkering van 70% van me loon en dan red ik me wel hoor...
Ik hoor men nu schreeuwen, UITKERINGTREKKER!!!! Daar werken wij voor!!! Nou voorlopig heb ik al een aantal jaren werk achter de rug dus geloof er heilig in dat ik die uitkering dan zelf heb verdiend!!!!!!!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Enkele maanden geleden zei mijn vriend dat hij zich depressief voelt als hij bij mij is en dat hij een relatiebreuk nodig heeft. Ik was in de war en te gekwetst, maar ik weet niet wat er mis ging in onze relatie waardoor hij uit elkaar ging, ik huilde naar een vriend en ze vertelde me hoe heer Bubuza haar relatie herstelde met zijn spreuk, dus ik stuurde een sms naar de heer Bubuza via WhatsApp: +1 505 569 0396. Hij reageerde en beloofde me te helpen, hij vertelde me dat mijn vriend bij me terug zal komen smekend op zijn knieën. Ik deed wat Lord Bubuza me vertelde en 16 uur later kwam mijn vriend thuis, huilend op zijn knieën en smeekte me om hem te vergeven. Hij voelt zich nu zo tot mij aangetrokken en mijn relatie is nu prachtig. Heeft u een relatieprobleem?? Lord Bubuza is een God OP aarde.. Neem contact met hem op via WhatsApp: +1 505 569 0396 of via e-mail: lordbubuzamiraclework@hotmail.com
BeantwoordenVerwijderen