Gangstavrouw

Ben ik aan het werk, plopt er opeens een mail uit de onderkant van me scherm. Een mailtje van een vriendin welke een boek heeft geschreven en ook freelance werkt voor bepaalde bladen. Nu moet ze een reportage maken voor de Grazia over meisjes die alles ervoor over hebben om met een “foute jongen” te gaan. Zo gezegd de meiden die altijd op zoek zijn naar een “foute jongen” voor de spanning, sensatie, het geld of wat de reden ook mag zijn. Grappig, dacht ik dat ze dan aan mij denkt . Is dat iets goed of iets slechts? Ik vroeg hoe dat in zijn werking ging. Ze zou me een paar vragen stellen en een fotoreportage zou er ook komen want het was natuurlijk wel een glossy. Lekker glossy dacht ik bij mezelf als je over zoiets onbenulligs moest praten. Bijvoorbeeld vragen zoals; Je heb meiden die juist de zogenaamde gangsters, halve gangsters, straathosselaars, of wat dan ook leuk vinden. Gewone meiden die eigenlijk alleen maar met dit soort foute jongens gaan en die willen vertellen waarom dat is. Wat is er zo leuk aan dit soort jongens, waarom niet gewoon een jongen die van negen tot vijf werkt, wat is het dat ze telkens aantrekt in zo'n jongen, gaan ze er ook speciaal naar op zoek? Hoe onbenullig ik het ook in eerste instantie vond klinken het had me toch aan het denken gezet. Waarom? Maar waarom ook niet??? Ik moet zeggen dat ik genoeg mensen om me heen heb die niet van 9 tot 5 werken. Maar ook genoeg die dat wel doen. Het gaat er dan ook niet om of je nu wel of niet werkt het gaat erom welke levensstijl je jezelf aanmeet. Ik houd van mannen met aanzien, met het machogedrag, met verantwoordelijkheidsgevoel, welke voor hun vrouw willen zorgen, welke houdt van het leven als een feestje te zien, welke niet gierig is en doorheeft dat geld moet rollen. Dat de meeste mannen die zo’n levensstijl hebben meestal niet van 9 tot 5 werken is een ander verhaal. Maar ze hoeven ook niet perse gangsters te zijn. Het kan ook een zoon zijn van een of andere rijke pappie. Of een voetballer. Of een zakenman (alla Kluun). Of een man met een minimumloon maar wel zo zou leven als het geld er wel zou zijn. Dus ik ben tot de conclusie dat het niet is dat ik op gangsta’s val maar op mannen met een bepaalde way of living. Ben ook van mening dat als je wat jonger bent je misschien de foute jongens erg interessant vind. En het een soort spanning met zich meebrengt maar hoe ouder je word hoe minder interessant het is en je de nadelen (je man die vast komt te zitten, het geld is op en voorlopig word er niks meer verdient, je aan je kinderen uit moet leggen dat pappa een moordenaar is) zwaarder gaat vinden wegen dan de voordelen (een tassie, lekkere vakantie, in principe alleen maar materialistische dingen). De andere kant van de medaille is echt niet zo shiny! Maar ach je zult er maar verliefd op worden…